Contaba miña avoa que cando era unha pícara, nas noites de fiadeiro do Rodicio, os máis vellos do lugar terminaban sempre por contar a lenda da princesa moura coxa.
Disque os vellos explicaban a quen os quixese escoitar, e ao que non tamén, que moitos anos atrás até o lugar que hoxe coñecemos como as Piniñas acudía tódalas mañás unha rapaza de incomparable beleza para peitear os seus cabelos. Alí, sentada nunha das rochas desde as que se enxerga todo o Val de Maceda, botaba horas e horas mirándose no seu espello de ouro e sendo observada polos veciños do lugar, que mesmo estando acostumados a vela, non se atrevían a se lle achegar, pois todos no Rodicio sabían que aquela fermosa rapariga era unha princesa moura.
Mais coma dicían os vellos non todos os que van a feira compran nela, e do mesmo xeito tamén había un mozo que tódalas mañás pasaba coas ovellas e saudaba moi gostoso á moura. Co paso do tempo eses saúdos deron en amizade, e a amizade, como sempre acontece nestes contos, rematou en namoramento. Os dous ficaban así contentos: el por conseguir namorar a tan rica e fermosa muller; ela por ter namorado ó único rapaz que ousara dirixirse a ela.
Un día chegou ós ouvidos do pai da princesa o que estaba a acontecer. Inmediatamente fíxolle saber ó mozo que lle quitaría a vida se voltaba a encontrarse coa súa filla, pois era vontade e disposición persoal súa, que a súa filla se comprometese cun rico príncipe mouro. Ademais, como el ben debía saber, os amoríos entre dous sangues, posicións e culturas tan diferentes estaban prohibidos entre os seus.
Os dous namorados non fixeron caso e continuaron véndose tódalas mañás, entón o pai cumpriu a súa ameaza.
Cando a princesa comezou a botar en falta ó seu namorado toleou, quixo quitarse a vida e tirouse da peneda dos seus namoros embaixo, con tan mala fortuna para a súa alma, que só esmagou unha perna. Os mellores galenos do reino non lograron salvar a delicada perna e a princesa perdeu o seu prezado sustento. Nunca máis voltou a ser feliz, nunca máis voltou namorar doutro home e aínda hoxe, no lugar do Rodicio, se di que todas as mañás acode á cita co seu namorado.
É por iso que se vos achegades ata as Piniñas poderedes ver a peneda onde aínda continúa a sentarse a princesa moura coxa, e comprobaredes como de tanto pousarse naquela pena, a súa perna coxa xa ten feito un buraco na rocha para poder sentar ben cómoda… agardando polo único rapaz que ata hoxe se atreveu a falarlle.
Aquí tes axuda por se queres ser o seguinte en falarlle á princesa moura coxa.
