Pasei un bo anaco limpando medio século de Historia do fútbol de Maceda. Ducias de trofeos gañados coa maior das ilusións. Ilusións que por algún estraño motivo foxen, desvanécense.
Volvo a ollar as fotografías do club, vexo centos de rostros; coñecidos, recoñecibles e insospeitados. Todos dispostos a gozar do deporte rei.
Volvo pensar nos domingos de fútbol dos últimos anos, o campo baleiro, os catro de sempre (valiente Neno!)… e aínda así moitos son os rostros que se seguen sumando ó presente do equipo.
Un desexo, que aqueles e estes volvan a sentir a paixón polo “fútbol real”.
