… nunca foron primeiras. Pois aquí estou de novo e espero que esta vez sexa para quedarme, a verdade é que no meu anterior intento, alá pólo mes de febreiro ou marzal, a falta de tempo condicionou totalmente a constancia da miña narrativa vital. Pero desta volta rematei as clases (e os exames), tamén son auga pasada os viaxes na fin de semana a Santiago e, desafortunadamente, os domingos de futbol, así que penso que cando menos ata o Nadal serei capaz de compartir as miñas andainas con quen así o desexase.
